		Hans Christian Andersen - Rzecz całkiem pewna 


    – Straszliwa to historia! - powiedziała kura, zamieszkała na przeciwległym krańcu wsi - Straszliwa rzecz zdarzyła się w jednym z kurników. Nie mogłabym zasnąć w nocy sama. Na szczęście jest nas spora gromadka!
    Potem opowiedziała wszystko co wiedziała - innym kurom z wrażenia wstawały pióra. A kogutowi opadał grzebień.
    Było to tak:
    O zachodzie słońca kury przygotowywały się do snu. Była wśród nich pewna biała, krótkonoga i wielce szanowana kura. Zawsze znosiła jaja jak należy i zachowywała się bardzo poprawnie. Zająwszy swój szczebel, musnęła dziobem ogon tracąc przy tym jedno pióro.
    – Nic nie szkodzi! - zażartowała - Im bardziej się pierzę, tym jestem piękniejsza!
    Po czym smacznie zasnęła, podobnie jak większość kur w kurniku. Jedna z kurek nie mogła jednak zasnąć. Ruszyła się raz i drugi na swojej grzędzie, w końcu szepnęła do sąsiadki:
    – Słyszałaś, co tu powiedziano? Nie powtórzę tego oczywiście, ale jedna z naszych koleżanek wyskubuje sobie pióra, żeby być piękniejszą. Nasz kogut powinien nią wzgardzić!
    Tuż nad kurami siedziała cała sowia rodzina: ojciec, mama i dzieci. Sowy mają - jak wszystkim wiadomo - bardzo dobry słuch, więc żadne słowo nie uszło ich uwadze. Matka-sowa zatrzepotała skrzydłami, przewróciła parę razy ogromnymi oczami tam i z powrotem, po czym rzekła do męża:
    – Słyszałeś pewnie wszystko dokładnie tak, jak ja - jedna z kur zapomniała do tego stopnia o przyzwoitości, że wyskubuje sobie pióra i to w obecności koguta!
    – Cicho! Dzieci słyszą! - szepnął do małżonki ojciec-puchacz.
    – Muszę to opowiedzieć sąsiadce! - zadecydowała matka-sowa i bezgłośnie odleciała.
    Po burzliwej rozmowie obie zawiadomiły o nowinie gołębie:
    – Słyszałyście?! Jest w pobliżu kura, która wyskubała sobie wszystkie pióra, żeby zwrócić uwagę koguta! Zmarznie na śmierć, a może nawet już nie żyje!
    – Gdzież to, gdzie? - zagruchały gołębie.
    – W jednym kurniku na przeciwległym krańcu wsi. Same to prawie widziałyśmy. Rzecz co prawda nieprzyzwoita, ale całkiem pewna!
    Gołębie natychmiast przekazały tę wiadomość śpiącym poniżej kurom:
    – Słuchajcie! Jedna kura - a niektórzy powiadają, że nawet dwie - wyskubały sobie wszystkie pióra, żeby wyglądać inaczej niż inne i zyskać sobie względy koguta. Obie kury dostały dreszczy, potem gorączki i zmarły.
    – Hej, wstawajcie! - zapiał młody kogucik - Jest nowina! Trzy kury zmarły na skutek nieszczęśliwej miłości do koguta! Wyskubały sobie nawzajem wszystkie pióra. Straszna historia! Ale podajcie ją dalej dla przestrogi.
    – Podajmy ją dalej! - pisnęły nietoperze i pomknęły co żywo.
    We wszystkich kurnikach gdakały o tym kury i piały koguty. Wkrótce historia obiegła całą wieś i wróciła tam, skąd przyszła.
    – Pięć kur stanęło do zawodów - mówiono - o to, która z nich najbardziej schudnie z miłości do koguta. Wyskubały sobie wszystkie pióra i zginęły marnie, ku hańbie swoich rodzin i wielką stratą dla właściciela.
    A biała kureczka, której wypadło jedno piórko, nie poznała w tej historii własnej przygody.
    Będąc zaś wielce szanowaną osobą, zawołała z oburzeniem:
    – Gardzę nimi! Niestety dużo jest takich kur na świecie. Tego faktu nie wolno przemilczeć - trzeba go koniecznie ogłosić w gazetach. Niech się dowie cały kraj! Wymaga tego honor naszego kurzego rodu!
    I dzienniki wydrukowały tę straszliwą nowinę. Tak z jednego piórka zrobiło się pięć kur.

